Jürgen Roelandts knap derde in Milaan-San Remo

De 107de editie van Milaan-San Remo verliep niet echt anders dan alle voorgaande. Wachten op de Cipressa om de koers op gang te zien schieten. Het werd uiteindelijk een min of meer gehavende sprint met Arnaud Démare als eindwinnaar. Jürgen Roelandts finishte knap derde na Ben Swift.


Na een tiental kilometer was de vlucht van de dag een feit. De gevormde kopgroep van elf renners hield uiteindelijk stand tot op de Cipressa. Naar goede gewoonte het moment voor een aantal renners om een aanval te plaatsen. Vooral het team van wereldkampioen Peter Sagan en de mannen van Katusha leken alles onder controle te hebben. Aan de voet van de beklimming van de Poggio troepte alles weer samen en bleef het heel even windstil. Andrea Fedi, ploegmaat van Pozzato, was de eerste om de debatten te openen. Een aanval van Michael Kwiatkowski kort voor de top was het signaal voor de verwachte grote namen zoals Cancellara en Van Avermaet om zich te roeren. De ex-wereldkampioen werd pas gegrepen op een paar kilometer van de aankomst. Er werd uiteindelijk gesprint met een uitgedunde groep, die nog eens ontregeld werd door een valpartij van het jong Etixx-Quickstep-spurttalent Gaviria. Na bijna 300 kilometer ging Jürgen Roelandts fors aan maar hij werd op de valreep geremonteerd door Arnaud Démare, die voor de eerste keer Milaan-Sanremo op zijn palmares mag schrijven. Ben Swift sprintte naar de tweede plek. Roelandts behaalde zo toch een heel knappe derde plaats in deze 107de editie van de Primavera.

Jürgen Roelandts eerst wat ontgoocheld, daarna toch opsteker.

“Net na de finish heerste toch wat ontgoocheling omdat ik tot op 30 meter van de streep nog in eerste positie reed, maar ik ben uiteraard zeer blij met die podiumplaats. De sprint verliep hectisch want iedereen zat geïsoleerd behalve onze ploeg. Jens Debusschere zat er nog bij om de sprint aan te trekken. Net voor mijn neus kwam Gaviria ten val, hij tikte het achterwiel van Van Avermaet aan. Ik kon de val net ontwijken en besliste om vroeg aan te gaan. Vorig jaar ging ik wat te laat aan en ik werd weggedrumd waardoor ik op de elfde plaats eindigde. Nu ben ik blij dat ik zelf initiatief genomen heb en dat levert een deugddoende derde plaats op.”



“Ik had de hele dag goeie benen en reed gemakkelijk over de Cipressa en de Poggio. De ploeg heeft mij echt in een zetel naar de finale gebracht. Tony Gallopin had gezegd dat hij zou proberen om alleen weg te rijden diep in de finale. Indien dat niet lukte zouden we alles op de sprint zetten en daarin mijn kaart trekken. Het is moeilijk om deze prestatie te vergelijken met andere goeie resultaten zoals in Harelbeke een aantal jaar terug waar ik tweede werd of in de Ronde van Vlaanderen waar ik derde eindigde. Maar het is heel mooi om een podiumplaats in Milaan-San Remo aan mijn palmares toe te voegen.”.

Ook Marc Sergeant ziet derde plaats als opsteker na de pech van de voorbije weken.

“We gingen ervan uit dat de koers pas echt zou beginnen na 240 à 250 kilometer. Tony Gallopin heeft geprobeerd om aan te vallen maar er was nog teveel volk vertegenwoordigd in het peloton. Daarna hebben we beslist om voor onze sterkste en snelste renner te gaan en dat bleek vandaag Jürgen te zijn. Hij heeft het dan ook perfect gedaan. De hele ploeg heeft zijn ding gedaan op het juiste moment en dat resulteerde in een mooie podiumplaats.”

“Jürgen werd op voorhand niet genoemd bij de favorieten. Volgens mij heeft dat te maken met het succes van Tiesj Benoot, het feit dat het jonge talent open bloeit. Daardoor heeft Tiesj veel aandacht gekregen en kon Jürgen zichzelf heel goed voorbereiden op het voorjaar. Ondanks de pech die we al gekend hebben, zijn we er de voorbije weken in geslaagd om stand te houden. En een podiumplaats in een monument is zeker een opsteker!

Foto's ©Sportgazet.be